Açılan ilk bölüme, ilk kutucuğa değer olarak 0 verdikten sonra klavyeden TAB tuşunun yardımıyla diğer kutucuğa da 0 değerini verip enter’a basıyoruz. (Şekil 1)

(şekil 1)

Daha sonra açılan ikinci bölümde, ilk kutucuğa 1200 değerini verip yine TAB tuşunun yardımıyla ikinci kutucuğa geçip 900 değerini verip enter’a basıyoruz. (Şekil 2)

(şekil 2)

Böylelikle 1200×900 lük bir çalışma alanına sahip oldunuz, ihtiyacınıza göre yine limits komutu ile değerleri değiştirme şansına sahipsiniz.

Klavyeden ‘units‘ komutunu (komut satırınada yazabilirsiniz) yazdıktan sonra karşınıza çıkan tablodan Intersertion Scale kısmında ki ölçü birimlerini ihtiyacınıza göre değiştirebilirsiniz. Genellikle cm olarak kullanıldığından Centimeters seçeneğini seçmeniz yeterli. (Şekil 1)

(şekil 1)

AutoCAD hassaslık yani precision ayarınıda buradan değiştirebilirsiniz. Yine aynı tabloda yer alan Precision bölümünden istediğiniz ayarı yapabilirsiniz. Genellikle tercih edilen 0.00 seçeneğidir. (Şekil 2)

(şekil 2)

En alt sağ tarafta bulunan 2D Drafting & Annotation (şekil 1) kısmına tıklayıp AutoCAD Classic (şekil 2) seçeneğini işaretlemeniz yeterli.

(şekil 1)

(şekil 2)

Mimar Sinan, bir gün, dostlarından ve devrinin şair ve ediplerinden Mustafa Saî Çelebi’ye gelerek, “Çok kocadım. İsterim ki, öldükten sonra adım unutulmasın. Hizmetlerim anılıp hayırla anılayım. Anlatacağım hatıralarımı nazım ve nesir diliyle yazar mısın?” der.

Bunun üzerine Çelebi, Mimar Sinan’ın anlattıklarını yazmaya başlar ve küçük bir kitap ortaya çıkar.

Saî Mustafa Çelebi’nin Mimar Sinan’ın ağzından kaleme aldığı, “Tezkiretü’l Bünyan” ve “Tezkiretü’l Ebniye” adını verdiği ve günümüzde ‘Yapılar Kitabı’ adı altında toplanarak yayımlanan bu eseri, büyük ustanın yaşam öyküsünü, eserlerinin envanterini ve kendi dönemine ait gözlemlerini içeriyor.

Mimar Sinan’ın yaşantısına dair birçok ayrıntıyı, eserlerini, döneminin insanları hakkındaki düşüncelerini bu kitap ile, Sinan’ın kendi ağzından öğrendiğimiz gibi, Süleymaniye Cami’nin sırlarını da belli ölçülerde, bu kitapta bulabiliyoruz.

Mustafa Saî Çelebi’nin ‘Yapılar Kitabı’nda Süleymaniye ile ilgili çarpıcı bölümler yer alıyor.

Cami’ndeki akustik sorununun çözümüyle ilgili rivayete dayanan hoş bir hikâye var:

Cami inşa edilirken, Sinan’ın mihrapta nargile içtiği söylentisi yayılır. Söylenti padişaha kadar ulaşır.

Kanunî, bu söylenenlere inanmak istemese de bir gün ansızın inşaata baskın yapar. Bakar ki, Sinan gerçekten mihrapta nargile tokurdatıyor.
“Mimarbaşı, camide nargile içilir mi, sen bu işi yapmazdın, nedir bunun hikmeti” diye sorar.

Sinan şöyle cevap verir: “Sultanım, dikkat edin nargilemde tömbeki, tütün yoktur. Sadece suyun fokurdamasından meydana gelen sesin cami içerisinde dağılımını kontrol ediyorum. Buradaki suyun sesi caminin her tarafına eşit yayılırsa, yarın burada Kuran okuyacak olan hocanın sesi de 60-70 metreye kadar toplanan cemaat tarafından duyulacaktır. İşte bu yüzden, akustiği kontrol ediyorum.”

Süleymaniye Camii’nin ayrıntılarına inildikçe insanı büyüleyen pek çok özelliği ortaya çıkıyor.

Caminin temelleri atıldıktan sonra, temelin iyice oturması ve sonradan bir çöküntü olmaması için, inşaata bir süre ara verildiği belirtiliyor.

Ağır masraflar yüzünden caminin yapımına ara verildiğini zanneden İran Şahı Tahmasp Han, inşaatın devamı için, kıymetli mal yüklü bir kervanı ve içi değerli taşlarla, mücevherlerle dolu bir kutuyla, bu hediyeleri göndermesinin sebebini açıklayan bir mektubu Kanunî’ye yollar.

Bu mektuba sinirlenen padişah, malları elçinin gözleri önünde bahşiş olarak dağıtır ve kutuyu Sinan’a vererek içindeki mücevherleri yapının taşlarına karıştırmasını buyurur.

Mimar Sinan, değerli mücevherleri minarelerden birinin taşları arasına maharetle yerleştirir. Güneş ışığında pırıl pırıl parladığı için bu minareye ‘Cevahir Minaresi’ adı verilir. Evliya Çelebi zamanla sıcaktan bozulduğunu ve taşların pırıltısının kaybolduğunu belirtir.

Süleymaniye’nin dört minaresi İstanbul’da yaşamış dört büyük hükümdarı; Fatih Sultan Mehmet, II. Bayezid, Yavuz Sultan Selim ve Kanunî Sultan Süleyman’ı ya da camiyi yaptıranın İstanbul’un fethinden sonraki dördüncü padişah olduğunu temsil eder.

KANDİLLERİN İSİNDEN MÜREKKEP

Caminin içinde yanan yaklaşık 250-300 kadar kandilin isi, yukarıdaki bir akımla kapı üstündeki dört pencereden is odasına çekilirdi. Kitap yazımında ve hattatlıkta kullanılan mürekkebin en güzeli bu isten elde edilirdi.
Halen Süleymaniye Kütüphanesi’nde mevcut olan bazı kitapların bu isle yapılan mürekkeple yazıldığı belirtiliyor.

Öte yandan bazı kaynaklarda, 1950′li yıllarda inşaat mühendisi, mimar ve jeofizikçilerden oluşan bir Japon heyetinin Türkiye’ye geldiği ve Türkiye’deki bazı tarihi yapıları inceledikleri söyleniyor. Japon heyetinin Ayasofya’yı, Yerebatan Sarnıcı’nı gezdikten sonra sıra Sinan’ın kalfalık eseri Süleymaniye Camisi ile mimar Sedefkar Mehmet Ağa’nın eseri olan Sultanahmet Camisi’ne gelerek incelemelerde bulunduğu söyleniyor. Japonların, camilerde kullanılan sistemden esinlendikleri iddia ediliyor.

SELİMİYE CAMİİ EFSANELERİ

Selimiye’nin uzun yıllar boyunca süregelen, kulaktan kulağa, nesilden nesile aktarılan hikayeleri günümüze kadar söylenegeliyor. İşte Selimiye Camii efsaneleri:
Hz. Muhammed’i (S.A.V) rüyasında gören padişah II. Selim, Peygamberin emri üzerine onun rüyada işaret ettiği, bugünkü cami alanının bulunduğu yere bir cami yaptırmaya karar vermiştir.

Koca Sinan, ustalık eserimdir, dediği bu yapının inşaatına başlamadan önce, inşaatta kullanacağı bütün taş malzemeyi araziye yerleştirmiş. İki yıl süresince tonlarca taş zeminin üzerinde beklemiş.

Mimar Sinan, Selimiye’nin zeminini önceden sıkıştırarak,bu şekilde zeminin oturmasını sağlamış. Böylece iş bittikten sonra oluşacak çatlama ve kaymaların önüne geçilmiş.

SELİMİYE İLE İLGİLİ SÖYLENCE

Selimiye Camii ile ilgili bir diğer söylence ise şöyle: “Cami kubbesi tektir çünkü Allah birdir. Camisi pencereleri beş 343.0 Kademelidir; çünkü, İslamın şartı beştir. Vaaz kürsülerinin dört oluşu 344.0 İslam’da dört mezhebin varlığına işaret eder. Selimiye Külliyesindeki 345.0 32 kapı, İslam’ın 32 farzıdır. İki minarede toplam altı yol oluşu, 346.0 Imanın altı şartını işaret eder.”

MİHRİMAH SULTAN CAMİ’NDEKİ KUYULAR

Mimar Sinan’ın, Kanuni Sultan Süleyman’ın kızına aşkını anlatmak için yaptığı Mihrimah Sultan Camii’nin 10 yıldır süren bakım ve onarım çalışmaları sırasında, ünlü mimarın bir mühendislik sırrı daha gün yüzüne çıkıyor.
16. yüzyılda inşa edilen Mihrimah Sultan Camisi, dönemin üç padişahına mimarbaşılık yapan Mimar Sinan tarafından Kanuni Sultan Süleyman’ın kızı Mihrimah Sultan adına 1562-1565 tarihleri arasında inşa edildi.
1999′daki depremde gördüğü hasar nedeniyle restorasyon çalışmaları gerçekleştirilen caminin etrafında yüzden fazla kuyu bulunduğu tespit ediliyor.

Uzmanlar, Mimar Sinan’ın, eski İstanbul’un en yüksek tepesine inşa ettiği Mihrimah Sultan Camisi’nin zeminindeki su dengesini sağlamak için temelin etrafına kuyular açtığını, böylece temeli korumaya aldığını belirliyor.

Pasific Star adını verdiği bu balonun -50 fahrenayt yani -45 santigrat dereceye kadar dayanabilmesi için makinaları köpük ile kaplayan colin, makinaları her 3 dakika da bir resim çekmesi için ayarladı. İşte colin rich’in kameralarından o muazzam görüntüler;

Pacific Star I from Colin Rich on Vimeo.

Pacific Star II from Colin Rich on Vimeo.

ICSID International Council of Societies of Industrial Design kuruluşu olan 29 Haziran’ı geçtiğimiz yıl 50. yılına girdiğinde Dünya Endüstriyel Tasarım Günü World Industrial Design Day olarak kutlama kararı aldı. Böylece bu yıl dünyanın bir çok şehrinde gerçekleştirilen etkinliklerle 29 Haziran Dünya Endüstriyel Tasarım Günü oldu.

29 Haziran 2008′de 50 yaşına giren ICSID bu tarihi Dünya Endüstriyel Tasarım Günü olarak lanse etti ve her yıl kutlanması kararı alındı.

Böylece endüstriyel tasarımın işlevini ve amacını insanlara anlatılması için uygun bir pozisyon yakalanmış oldu.

Bu genel temadan hareketle ETMK İzmir Şubesi her yıl Dünya Endüstriyel Tasarım Günü’nü kutlamayı planlıyor.

29 Haziran 2010 da İzmir’de ilk kez düzenlenecek olan Dünya Endüstriyel Tasarım Günü etkinliği “bir araya gelmek için gün bugün” sloganı ile yapılıyor.

Alsancak Miko’da yapılacak olan etkinliğe İzmir ve yakın çevresi tüm öğrenciler, akademisyenler, profesyoneller ve emekliler katılabilir.

Etkinlikte ETMK İzmir Şubesi Koordinatörü Gözde Göl ve ETMK İzmir Temsilcisi Can Özcan kısa birer konuşma yapacak.

Miko’ya yaptırılacak rezarvasyon için lütfen katılıp katılmama durumunuzu kesin olarak belirleyiniz. Belki seçeneğini işaretleyenler için boş sandalye bulma sorunu yaşanabilir.

29 Haziran günü, bir araya gelmek için sizleri de bekliyoruz.

Önemli projeleri;
* Vitra Fire Station (1993), Weil am Rhein, Almanya
* Rosenthal Center for Contemporary Art (1998), Cincinnati, Ohio
* Hoenheim-North Terminus & Car Park (2001), Strazburg, Fransa
* Bergisel Ski Jump (2002), Innsbruck, Avusturya
* Ordrupgaard annexe (2005), Kopenhag, Danimarka
* Phaeno Science Center (2005), Wolfsburg, Almanya
* Nordkettenbahn (aerial tramway), Innsbruck, Avusturya
* BMW Centre (2005), Leipzig, Almanya

Resmi sitesi: http://www.zaha-hadid.com/

Yapi.com.tr de ki ilgili haber.

Stadyum, kentin kuzeyinde, şehir merkezine 9 km uzaklıkta, 450.000 m2 bir alan üzerinde yer alıyor. Yerleşkede spor salonu, yüzme havuzu, veledrom, atletizm pisti gibi spor yapıları da bulunuyor. Yerleşkeye kent merkezinden ulaşım, raylı sistem, otobüs, minibüs ve özel araçlarla sağlanabiliyor.

Konya Şehir Stadyumu, kültürel kodlarla, çağdaş strüktürün, benzetmeci yaklaşımla ele alındığı bir tasarım. Yapının kabuğunda Konyaspor’un rengi olan yeşil-beyaz , Selçuklu yapılarında kullanılan geometrik formlar ve futbol topunu oluşturan üçgen, beşgen ve altıgen formlar kullanıldı. Planlamada ise UEFA Kriterleri esas alındı. Stadyumda atletizm pisti bulunmuyor.

Yapının tribünlerinde betonarme, çatısında ve cephesinde çelik sistemler kullanıldı. Cephe ve çatının kaplanmasında kompozit panel, Quadroclad panel, alüminyum kilit geçme sistem, solar olympic polikarbonat panel ve tinted yeşil cam kullanıldı. Cephede 30 cm eninde, 15 cm derinliğinde metal tavalar kullanılarak, üçgen formların tanımlanması, cephe ve çatı suyunun tahliyesi ve çizgisel led aydınlatmanın montajı için sürekli bir kanal sağlandı.

Tribünler 2 katlı, yay biçiminde ve 44 basamak olacak şekilde tasarlandı. Tribünlerin sahaya uzaklığı 9-11 m arasında değişiyor. Futbol sahasının merkezine en uzak seyirci 90 m uzaklıkta konumlandırıldı.

İki tribün arasında, uzun kenara paralel, 50 adet loca bulunuyor.

Basın ve VIP için alt kat batı tribünün orta kısmı kullanıldı. Tribünlerin alt bölümlerinde 10.000 m2′lik alana sahip çok amaçlı salonlar bulunuyor.

Stadyumda 4 adet soyunma odası bulunuyor. Sporcu otobüsleri için hem bodrum katta, hem de zemin katta kapalı park alanları planlandı.

Seyirci, Medya, Loca, VIP, Sporcu ve güvenlik görevlilerinin girişleri ve sirkülasyon alanları birbirinden ayrıldı. Alt kat ve üst kat tribünlerin merdiven çekirdekleri ayrıldı. Yapıda dördü servis asansörü olmak üzere toplam 16 adet asansör bulunuyor. Her 500 seyircinin girişi için 1 adet turnike hesaplandı. Bütün tribünlerin bodrum katında kapalı otopark bulunuyor.

Seyirci konforu için çatının alt kısmına radyan ısıtıcılar konumlandırıldı, ayrıca çim sahada alttan ısıtma sistemi kullanılarak ağır kış şartlarında zeminin korunması amaçlandı.

Teknik Özellikler:

Koltuk kapasitesi: 38.656 kişi
- Alt tribün: 11.166 kişi
- Üst tribün: 21.968 kişi
- VIP+basın: 3.773 kişi
- Protokol: 29+600 kişi
- Localar: 920 kişi
- Engelli: 200 kişi

Otopark
- Seyirci otoparkı (açık): 920 adet
- Seyirci otoparkı (kapalı): 600 adet
- Takım otobüs otoparkı (kapalı): 6 adet
- Misafir seyirci otobüs otoparkı (açık): 15 adet
- Canlı yayın araç otoparkı (açık): 12 adet
- Protokol otoparkı (açık): 108 adet

Projenin Adı: Konya Şehir Stadyumu
Proje Yeri: Selçuklu, Konya

Proje Tipi: Spor Yapısı
Yapım Türü: Karma (betonarme ve çelik)

Tasarım Ekibi: Ofiss Mimarca Tasarım Grubu
Bahadır Kul
Alper Aksoy

Yardımcı Mimarlar:
Mehmet Kevseroğlu
Ayşehan Cingöz
Meliha Kürtüncü
Muhittin Yağmur

İşveren: Konya Büyükşehir Belediyesi

Proje Başlangıç Tarihi: Mart 2009
Proje BitişTarihi:Haziran 2009

Arsa Alanı: 200.000 m2
Toplam İnşaat Alanı: 85.000 m2

Statik Proje: Emre İstikam Mimarlık Mühendislik İnşaat

Elektrik Projesi: Erk Mühendislik

Mekanik Projesi: Esra Mühendislik

Aydınlatma Projesi: Erk Mühendislik

Tesisat Projesi: Esra Mühendislik

İç Mekan Tasarımı: Ofiss Mimarca Tasarım Grubu

Peyzaj Projesi: Ofiss Mimarca Tasarım Grubu

Ana Yüklenici: Ofiss Mimarca Tasarım Grubu

Proje Yöneticileri:
Bahadır Kul
Alper Aksoy

Kaynak: arkitera.